รัตติกาลที่รัก (หลัง)

posted on 11 Jan 2008 14:03 by tigerland

รัตติกาลที่รัก (หลัง)

รัตติกาลที่รัก…ฉันรักเธอมากขึ้นทุกวัน  และในทุกๆ วันของฉันมีค่าเสมอเมื่อได้อยู่ใกล้เธอ  ฉันได้สัมผัสเธอมากขึ้น  ใกล้ชิดเธอมากขึ้น  รู้จักเธอมากขึ้น

รัตติกาลที่รัก…ฉันดีใจเป็นอย่างยิ่งที่ได้ดูแลเธอ  ช่วยเหลือเธอได้ทำให้เธอในสิ่งที่เธอปรารถนา  แม้มันจะไม่สมบูรณ์แบบ  แต่ฉันจะพยายามทำให้ดีขึ้นในทุกวันที่เราได้อยู่ด้วยกัน

รัตติกาลที่รัก…ทุกครั้งที่ดวงจันทร์ส่องแสงนวลมาทาบทาร่างกายเธอ  เธอจะยิ้มอย่างอ่อนหวานนุ่มนวล  และรอยยิ้มนั่นเองที่ทำให้ฉันหลงรักเธอ  เพียงแต่ฉันเพิ่งรู้ว่ารอยยิ้มนั้นไม่ใช่เพื่อฉัน และนั่นเองความลับที่เธอเก็บมันไว้เนิ่นนานโดยมิเคยเอื้อนเอ่ยบอกใคร

รัตติกาลที่รัก…ความรักของฉันมันมากและยากที่จะทำให้ฉันถอนตัวจากภวังค์แห่งนี้ได้  แม้ฉันจะล่วงรู้ถึงความลับที่เธอมีต่อดวงจันทร์  วันนี้ฉันยังพร้อมที่จะเป็นดวงดาวดวงน้อยของเธอ  ที่จะทำหน้าที่ส่องแสงระยิบระยับบนผืนฟ้าอันมืดมนในใจเธอ  เพียงเพื่อสักวัน... ดวงจันทร์ที่เธอไฝ่หาจะมองเห็นเธอบ้าง

รัตติกาลที่รัก…แม้นวงแหวนแห่งแสงเรืองรองบนนิ้วของฉันจะกลับกลายเป็นพันธนาการ  ที่ผูกมัดตัวฉันไว้กับเธอ  ผู้ที่มิเคยเอ่ยว่ารักฉัน   แต่ฉันก็จะยังคงรักเธอต่อไปอย่างไม่เคยคิดแปรเปลี่ยน  และฉันเองก็ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด

รัตติกาลที่รัก…มะเร็งร้ายของความรักคืบคลานจากปลายนิ้วแห่งวงแหวนนั้น มากัดกินร่างกายและตัวตนของฉันจนเกือบสิ้น  และก่อนที่มันจะกลืนกินวิญญาณของฉัน....

รัตติกาลที่รัก…ฉันจะขอความเมตตาจากเธอเพียงเล็กน้อย  ก่อนที่เธอจะทำการอันใดต่อไป  โปรดได้นำดวงตาของฉันไปจากร่างนี้ก่อนเถิด  เพราะฉันอยากให้ตาคู่นี้ได้จดจำรัตติกาลที่รักของฉัน  ในภาพที่สวยงามเหมือนวันที่ฉันได้มองขึ้นมา  อย่าให้ฉันต้องเห็นความมืดบอดในหัวใจที่มืดดำของเธอเลย

รัตติกาลที่รัก…ฉันขอแค่เพียงเธอได้กรุณาทำตามคำขอสุดท้ายของฉัน  แล้วหลังจากนั้นเธอจะกลืนกินดวงวิญญาณของฉันต่อไปจนมันดับสูญ  ฉันก็จะรับมันด้วยความเต็มใจ   เพราะเธอเป็นเจ้าของมันตั้งแต่วันที่ฉันได้เห็นรอยยิ้มอันแสนสวยงามของเธอจากเบื้องล่างแล้ว   โปรดเมตตาฉันด้วยเถิด  รัตติกาลที่รัก…

 

รัตติกาลที่รัก… เธอมีรอยยิ้มที่งดงามเสมอ เมื่อแสงของดวงจันทร์ทาบทาบนท้องฟ้ายามค่ำคืน

รัตติกาลที่รัก… เมื่อดวงจันทร์ของเธอ ทอดทิ้งเธอไป ดาวดวงน้อยที่ไร้ค่าอย่างฉัน จะยังคงเป็นอาภรณ์ที่ซื่อสัตย์เสมอสำหรับเธอ

รัตติกาลที่รัก… เมื่อฉันดับสูญไป  เธอคงเป็นเพียงความมืดมิดแห่งรัตติกาล

 

.
.
 

edit @ 23 Jun 2008 13:53:41 by ไอ้เสือ (น้อย)

Comment

Comment:

Tweet

แหม๊ แหม๊ ง๊อน งอน งอน งอนกันเข้าไป

ทำให้เรานึกถึงหลังไมค์

สวัสดีครับผมชื่อ .........

และคุณชืออะไร

ถ้าไม่บอก "เค้างอนนนนนนะตะเอง"

กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกก open-mounthed smile
งาม ง๊อน งอน สองงอน สามงอน
เดี๊ยวน้องเตี้ยไปตาม "ตุ๊กตาดุ๊กดิ๊ก" มา
ขาย "พจนานุกรม" จะได้หาย "งอน"

ดีมั๊ยจ๊ะ question question

#8 By iheartia on 2008-01-12 12:25

งอนทำเควี้ยอะไร

งานกรูก็ยุ่งนะ

มาแขวะกรูกลับเด๊วก็งอนหรอก big smile
ไอ้ป๋า อย่ากล่าววาจาเยี่ยงนี้...กรูงานยุ่งจะตายห่า อุตสาห์ตามมายังมาเหน็บ...เดี๋ยวกรูงอน confused smile confused smile
ตามมาซื้อของเก่า

อิ๊ อิ๊ confused smile
ยังโรแมนติกเหมือนรัตติกาล (แรก)


big smile open-mounthed smile confused smile

#3 By rinn on 2008-01-11 16:27

นี่คือชื่อใหม่ครับ... ไม่ได้ใช้ชื่อลูกแล้ว...big smile big smile (ไม่มีลูกขี่คอแล้วครับ...บอกได้แค่นี้ ที่เหลือเป็นความลับ..)big smile
ทำไมคุ้นจัง...

open-mounthed smile
open-mounthed smile
open-mounthed smile

ว่าแต่ตอนนี้นึกไม่ออกว่าท่านคือใครอ่ะ...

ขออภัย...ถ้าชื่อเก่าจำได้แน่...หรือนี่คือชื่อเก่าหนอ...

วานบอกนะ

ขออำภัยที่จำมะด้ายยย...

...

#1 By yai2333 on 2008-01-11 14:23